Wiewiórka, która nie wpadła pod samochód
Seria rysunków węglem powstała w latach 2011–2012 i obejmowała pierwotnie 20–30 obiektów. Stanowiła dopełnienie twórczości malarskiej Ryszarda Grzyba, bardzo aktywnego artystycznie w tym okresie. W latach 90. artysta poświęcił się przede wszystkim malarstwu, w tym akwareli, w której rysunek odgrywał ważną, ale raczej podrzędną wobec plam barwnych rolę. Dopiero po 2010 powrócił do medium rysunkowego w serii prac powstałych z użyciem węgla na dość dużych arkuszach kartonu. Z tego zasobu pochodzi praca Wiewiórka, która nie wpadła pod samochód.
Po raz kolejny artysta bawi się zwierzęcym przedstawieniem – jego wiewiórka ma dwie pary uszu, mocniejszy korpus i zdecydowanie dłuższy ogon; przytrzymuje kwiat – roślinę przypominającą tulipana. Jest hybrydą, a tytuł pracy daje nam dodatkowe pole do interpretacji, artysta gra tym samym z odbiorcą i jego wyobrażeniami.
Sfinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. Zadanie: rozbudowa kolekcji sztuki współczesnej Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu.
O artyście
Ryszard Grzyb
Urodził się w 1956 roku w Sosnowcu. Jest malarzem, projektantem graficznym i poetą. Od 1976 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, od 1979 kontynuował studia w Akademii Sztuk Pięknych. Dyplom uzyskał w 1981 roku w pracowni prof. Rajmunda Ziemskiego. Pod koniec 1982 roku wraz z Pawłem Kowalewskim, Jarosławem Modzelewskim, Włodzimierzem Pawlakiem, Markiem Sobczykiem i Ryszardem Woźniakiem założył Gruppę, z którą wystawiał i uczestniczył w jej akcjach do 1992 roku. Jego obrazy znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Wrocławiu, Krakowie, Poznaniu, Galerii Zachęta, W Muzeach Okręgowych w Katowicach, Bytomiu, Toruniu, Bydgoszczy, Olsztynie, w Museum Jerke w Recklinghausen, w kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą. Równolegle do malarstwa uprawia twórczość poetycką, zadebiutował jeszcze w okresie studiów we Wrocławiu. Jest laureatem Nagrody im. Jana Cybisa za 2010.
